اکبر گنجی به ديدار بوش نمی‌رود
اکبر گنجی می‌گويد با گدايی پيش دولتمردان غربی آبروی ايرانيان را نمی‌برد. به نظر او،‌ اگر قرار است حکومت ايران تغيير کند، بايد به دست خود ملت ايران و با اراده‌ی آن‌ها تغيير کند، نه هيچ قدرت خارجی.   داوری در وبلاگستان
يک نوشته‌ی حساب شده و خوب. مسأله اما اين است که فضای مجازی و مخصوصاً وبلاگستان فضايی طوفان‌زده و پر آشوب است. هنوز شکل و هويت مشخصی ندارد. وبلاگ از حس و حال و حتی هوس‌های ما - هوس‌های شهرت، قدرت و هزار و يک چيز ديگر - هم پيروی می‌کند. همه درباره‌ی همه داوری می‌کنند و مخصوصاً وقتی که کسی را از نزديک نشناسند، داوری‌شان مثل داوری درباره‌ی فيل تاريکخانه است.   آن‌ها که خون دادند و . . .
عبارات و الفاظ درشتی در اين نوشته هست، اما با لب مطلب و مغز آن شديداً موافقم! من چنين‌ام که نمودم، دگر ايشان دانند!   آداب و مرام لات‌ها!
اين هم يک سويه‌ی ديگر از مشکلات رايج وبلاگستان.   پاک کردن پشت در توالت!
اندر مضرات داشتن بخش نظرات در پرشين بلاگ و بعضی‌ جاهای ديگر! ولی فکر نکنيد بقيه مستثنا هستند. ما هم گاهی اوقات مجبور به همين «حمالی‌»‌ها می‌شويم!!   وبلاگی عالی برای مووبل تايپ
يک وبلاگ محشر تخصصی برای کسانی که هميشه با ام‌تی سر و کار دارند با يک دنيا اطلاعات مفيد.   نسرين علوی اسم مستعار است
فی نفسه ممکن است ايرادی نداشته باشد کسی با اسم مستعار بنويسد ولی چاپ کردن کتابی درباره‌ی وبلاگستان فارسی و پنهان شدن پشت اسم مستعار و پرهيز از معرفی دقيق و روشن چه انگيزه يا دليلی می‌تواند داشته باشد؟   نقد امير اميرانی بر ما ايرانيم
اميرانی نقدی را به انگليسی نوشته است که دقيقاً نکاتی را که در نقد بی‌بی‌سی طرح کرده بودم پيش کشيده است. البته بسيار صريح‌تر و بی‌پرده‌تر از نوشته‌ی من است. در فضای رسانه‌ای غالب اين‌جا نقدهايی به زبان انگليسی است که وزن و جايگاه واقعی کتاب را مشخص می‌کنند.   وبلاگ يک فيلسوف
وبلاگ رضا بهشتی معز. مخصوصاً اين مطلب آخرش درباره‌ی نوربرت الياس جالب است. اميدوارم وبلاگ‌اش را ادامه بدهد و وسط کار رها نکندش.   وبلاگستان سياه و سفيد
  منگل قرن يا معجزه‌ی قرن؟!
دیوانه‌ای در وبلاگستان پيدا شده که ظاهراً دارد با خدا حرف می‌زند و خدا هم جواب‌اش را می‌دهد. عجيب‌تر اين‌که خدا به او نامه می‌نويسد!!   ضديت با شبکه
درخشان‌ترين و صريح‌ترين نوشته‌ی واقع‌گرايانه‌ی صاحب سيبستان در تبيین وضعيت گروه‌ها و جمعيت‌های ايرانی بالاخص حلقه‌های وبلاگی. آن‌ها که از دور ماجرا را می‌بينند، شايد بتوانند با اين نوشته، عمق ماجرا را با گوشت و پوست‌شان لمس کنند، شايد!   واکنش حسين درخشان به خوابگرد
فکر نکنم شکراللهی جايی نوشته باشد «نقد پر مغز» اما همين که حسين درخشان چنين تيتری به آن می‌دهد، يعنی شکراللهی انگشت را جای درستی گذاشته است.   خودکشی حسين درخشان با تأخير
روزی که اين نوشته‌ی شکراللهی را ديدم گفتم نمی‌توانم به اين زودی و سادگی درباره‌ی آن نظر بدهم، اما حالا به گمان‌ام حداقل وقت آن است که به آن لينک بدهم!!   صدای سکوت جوجه‌ها
روايت ديگری از ماجرای نوشی و کودکان‌اش. باز هم می‌گويم که اين ماجرا را نه يک‌طرفه می‌بينم و نه با نگاهی فمينيستی. برای من اين مسأله‌ای انسانی است و از حرف‌هايی هم که زده‌ام دفاع می‌کنم. اصل و جزييات ماجرا هر چه باشد و نوشی هر که باشد، اتفاقی که افتاده را نه می‌توانم درک کنم نه توجيه.   درياروندگان:‌ همسايه‌ی سابق
برای اين‌که بداند ما را از او کدورتی در دل نبوده و نيست!   وصف حال کسانی که خيلی علاقه به کامنت‌های مزاحم دارند
ببينيد چند دقيقه حوصله می‌کنيد موی دماغ اين فايل شويد؟ خيلی‌ها که عادت کامنت گذاشتن پيدا کرده‌اند، دقيقاً وضع‌شان اين است! يعنی فقط می‌خواهند مخالفت کنند با صاحب وبلاگ و بس!   بهنود هم از اين کامنت‌ها عاصی شده است
اين تصور سطحی و قشری بعضی‌ها از آزادی و آزادی بيان مرض دامنگيری است. کار به جايی رسيده که فقط عباس معروفی نيست که پنجره‌اش را گل‌ می‌گيرد. بهنود هم از اين تهتک‌ها به نام آزادی و به کام توهين و افترا شاکی است. خیلی‌های ديگر ممکن است دچار اين بی‌رسمی‌ها و هرج و مرج‌های اينترنتی زير لوای آزادی شوند. بايد اين قدر در مذمت اين‌ها نوشت که ديگر جسارت اين را نداشته باشند در لباس فرهنگ از بی‌فرهنگی و تهتک دفاع کنند.   سارا:‌ عضو تازه‌ی ملکوت
ورود سارا خانم را به ملکوت تبريک می‌گويم و ملکوتيان را هم دعوت می‌کنم که حضورش را خوشامد بگويند. سارا قطعاً خود در وبلاگ‌اش که عجالتاً فقط به انگليسی می‌نويسد، از خود خواهد نوشت. اميدوارم در نوشتن پايدار و استوار باشد و دل قوی و صبور و مؤمن.   اين نظرها را به دقت يک‌بار ديگر بخوانيد
در اين مطلب موسيقی ايرانی و نقل قول‌هايی که از صادق طباطبايی کردم، با وجود توضيحات مکرر من گويا اصلاً عده‌ای دوست دارند از اصل قضيه تغافل کنند! عذر می‌خواهم که باز به اين‌ها لينک می‌دهم ولی نمونه‌ای است از بعضی انواع نظرها! بخوانيد و نوع استدلال‌ها و مخصوصاً لحن، ادبيات و زبان دوستان نازنين‌مان را دوباره مرور کنيد. خالصانه و صادقانه با يک نگاه بيرونی و به انصاف اين‌ها را بخوانيد. شايد نقدی و نظری برای من هم داشتيد.   چگونه پادکست هوا کنیم!
اين هم وسوسه‌ی تازه‌ی وبلاگ‌نويسی. کسی چه می‌داند، شايد روزی برای ملکوت هم راديو ملکوت داشتيم! هان؟ خوب نيست؟   دفتر ديوانی گردگيری نوروزی شد
دفتر ديوانی باز تازه شده است. حتماً بخوانيد اين شرح احوال سال ماضی را و پيش‌بينی‌های سال آتی را که حجره‌نشين سابق ديار ملکوت نوشته است.   و بالاخره خوابگرد پدر شد
حالا علاوه بر سيد رضا شکراللهی، يک سيد پارسا هم داريم. مبارک است به خدا. ولی اين بچه ما را که حسابی منتظر نگه داشت!   دوئل ساغر با پرويز پرستويی
بخوانيد دوئل نوشته‌ی ساغر را. درباره‌ی پرويز پرستويی با او شديداً هم‌عقيده‌ام. اين‌قدر آدم بايد بداخم و عنق باشد آخر؟ عادلی هم که دل‌ام را خنک کرد. بس که از ايرانی‌ها و دولتمردان‌شان انگليسی بد و مغلوط شنيده بودم، يافتن اين انگليسی عادلی مثل پيدا کردن لنگه کفش در بیابان بود!!   وبلاگ چيزی است مثل موتور سيکلت
علی قديمی نکته‌ی خوبی را نوشته است. کاش همه اين آگاهی را به ملت بدهند که کسی فکر نکند وبلاگ حزب سياسی است! همين‌جوری بيخودی دارند وبلاگ‌نويسی را که روح‌اش هم از سياست بی‌خبر است قاطی سياست می‌کنند!   همه چيز درباره‌ی کامنت‌های مزاحم
اين متن مفصل هيچ نکته‌ای را در باب کامنت‌های مزاحم فروگذار نکرده است. قابل توجه تمام اعضای حلقه‌ی ملکوت که خيلی وقت است از دست اين مزاحمان عاصی شده‌اند.