باز هم سنجش فقه
اين مطلب تازه‌ی ياسر ميردامادی را بخوانيد و از شماره‌ی اخير «مدرسه» هم مطلقا غفلت نشود که موجب خسران است (به قول علمای اعلام!).   کاش من هم مارمولک بودم!
يک نوشته‌ی قديمی از ياسرميردامادی. تمثال شريف طلبه‌گی آقا هم بر صدر نوشته آمده است!   اهل کتاب، حجاب و حيوانات
طيب الله يا شيخ! حرف ندارد اين نوشته‌ی موشکافانه‌ی خوب درباره‌ی حجاب. اين بحث‌ها را فقط کسی می‌تواند بشکافد که خود «اهل خانه» باشد!   خلط آزادی و هرج و مرج
اين سخنرانی به انگليسی است، اما تا انتها و به دقت اگر بخوانيدش، ريشه‌های اصلی ماجرا به خوبی شکافته شده است. «آزادی را با هرج و مرج اشتباه گرفته‌اند». روزنامه‌نگار ديگر هدف‌اش آگاهی دادن مسئولانه نيست اين‌جا. غرض گويی پراکندن نفرت است: اين برخورد جهل است نه برخورد تمدن‌ها؛ اذعان نداشتن به تکثر و پناه گرفتن پشت سپر آزادی و پنهان کردن آزادی‌ستيزی است.   در نقد جواد طباطبايی
در نقد مصاحبه‌های اخير جواد طباطبايی. من خودم هنوز قرار است چيزی بنويسم درباره‌ی طباطبايی. اين‌جا بنويسم که يادم بماند!   دکتر سروش درباره‌ی حکومت ايدآل اسلامی صحبت می‌کند
عنوان سخنرانی دکتر سروش «حکومت آرمانی اسلامی» است. سخنرانی علی‌الظاهر به زبان انگليسی است و در شمال لندن برگزار می‌شود. توضيحات دقيق را در اين فايل ورد می‌توانيد بخوانيد.   مقاله‌ی بی‌نظير آرش نراقی درباره‌ی دکتر سروش
ما باید از سروش درگذریم، اما البته نه مانند نوجوان خام و تندخویی که استقلال خود را در طغیان خشم آلود نسبت به پدر خویش می‌جوید.   چرا تشيع، کدام تشيع؟
سخنان محسن کديور درباره‌ی تشيع با اشاراتی به سخنان اخير دکتر سروش و پاسخ‌هايی البته احساسی.   واتيکان ناگهان از داروين خوش‌اش آمده است!
اين مقاله‌ی جالب را بخوانيد تا ببينيد چقدر ديدگاه‌های پاپ‌های مختلف درباره‌ی آرای داروين فرق دارد. بسيار تأمل برانگيز است.   اذانی که وسط‌اش دعا داشته!
مرحوم مؤذن زاده: «بيست سال پيش می‌خواستم يك اذان ديگر به مدت پانزده دقيقه كه در وسط آن دعا است را پر كنم اما نگذاشتند و گفتند كه اذان شش دقيقه بيشتر نمی‌شود.»   روزه داری نسل سوم و رامين جهانبگلو
اين هم از توقعات و تناقضات روشنفکران به اصطلاح لاييک!   پاسخ حجة الاسلام بهمن‌پور به پاسخ دکتر سروش
اين هم يک جواب به جواب يک جواب!   چرا سروش آری؟
محمود فرجامی به حواشی ديگری از مباحث دکتر سروش اشاره کرده است که بسيار در خور تأمل است،‌اما پاسخ‌گوی همه‌ی سئوالات نيست.   پاسخ دکتر سروش به نقد بهمن‌پور
دکتر سروش می‌گويد: «من مي‌گويم لازمة اخذ دموکراسي ترک مسلماني نيست, شما در کدام جبهه‌ايد؟». اين نقد هنوز جای کار زيادی دارد. هنوز سايه‌ی سنگين بلاغی سخن گفتن و پاسخ‌های عاطفی بر اين نوشته هست. دکتر سروش می‌تواند دقيق‌تر از اين جواب بدهد.   دموکراسی اسلامی: امکان یا امتناع؟
مطلبی مفصل از دکتر علی پایا درباره‌ی دموکراسی و اسلام.   هر تغيير دينی ارتداد نيست
اين هم يک نظر جنجالی ديگر. با اين تفاوت مهم که هنوز حتی روشنفکران ما فرق مذهب و دين را نمی‌دانند. تغيير مذهب يعنی اين‌که در درون يک سنت دينی، مانند اسلام مذهب خود را عوض کنی . تغيير دين يعنی گرويدن به يک سنت دينی ديگر که پيامبر و شارع ديگری دارد. اين تفاوت‌های ظريف حتی برای روشنفکران ما مغفول افتاده‌اند. هيچ کس هم به آن توجهی ندارد.   متن کامل نهج‌البلاغه با ترجمه‌های مختلف
دنبال بخشی از نهج‌البلاغه می‌گشتم به اين سايت رسيدم. چيز ارزشمندی است.   فقه الحديث
در استمرار بحث‌های مربوط به سخنان احمد قابل، اين مقاله هم توضيحات جامعی دارد. هنوز هم به اعتقاد من روش احمد قابل ايراد جدی دارد. من به نتايج‌ خوب‌اش کار ندارم. هر چقدر هم که نتايج‌اش عالی باشد، بايد روش و متد کارش را اصلاح کند.   تبيين نظريه‌ی منطقة الفراغ
دکتر محمود حکمت نيا مقاله‌ای مفثصل نوشته است درباره‌ی نظريه‌‌ی مشهور محمد باقر صدر. کسانی که بحث احمد قابل را پيگيری کرده‌اند اين را حتماً بخوانند.   توضيحات احمد قابل درباره‌ی منطقة‌الفراغ عقل
خوب است که قابل نقدها را جدی می‌گيرد و توقف نمی‌کند.   به سر عقل آمدن فقه شيعی
احمد قابل از نوانديشان فقه شيعه به تازگی حاصل پژوهش های خود را در باره رابطه شريعت و عقلانيت در وبلاگی شخصی اش منتشر کرده است. اين انديشه های جسورانه می تواند انقلابی در شيوه دخالت دين در زندگی فردی و اجتماعی ايرانيان شيعه ايجاد کند.   درباره‌ی سقط جنين از آرش نراقی
مقاله‌ای ديگر از آرش نراقی. کاش نراقی به صورت وبلاگی و متنی مطلب بنويسد و اندکی گزيده‌تر و مختصرتر بنويسد.   درباره‌ی اقليت‌های جنسی
مقاله‌ی مفصل و عالمانه‌ی آرش نراقی را درباره‌ی همجنس‌گرايان بخوانيد. مطلب مفصلی است اما ارزش دقيق خواندن را دارد.