تجارت سياسی با خاطره‌های جنگ
ابطحی نکته‌ی خيلی خوبی را پيش کشيده. فقط نگاهی به نوجوانان هجده نوزده‌ ساله‌ی امروز که ناگهان رگ بسيجی بودن‌شان بيرون زده بکنيد. اين‌ها اصلاً زمان جنگ به دنيا نيامده بودند و هيچ بويی از جنگ به مشام‌شان نرسيده. راستی اين همه شلوغ کردن‌شان برای چی‌ست؟ من در خيلی از اين‌ها صداقت نمی‌بينم، ريا غالب‌تر است در اين‌ها تا صميميت.   گزارشی از گنده‌گويی‌های آرامش دوستدار
گزارش و نقد جالبی است.   باکرگی سعيد حنايی کاشانی!
شايد اين نوشته‌ها باعث شود روزی سعيد خود هم باکرگی‌اش را از دست بدهد و لذت اين دست‌خوردگی (!) را درک کند، ان شاء الله! «ز روی ساقی مهوش گلی بچين امروز . . .» سعيد جان!   ويران کردن نام‌ها:‌ نوع ديگری از قتل
نکته‌ی بسيار ظريفی است. کسی دقت نکرده است که به بهانه‌ی همين قتل‌های محکوم و مردود، عده‌ای دارند نام اسلام را ويران می‌کنند. بهترين فرصت را يافته‌اند. ظاهراً حرف‌های نخست‌وزير و شهردار هم زياد افاقه نمی‌کند!   سنگ قبر ناصر خسرو را هم دزديدند!
افغانستان به اين زودی‌ها درست نمی‌شود که نمی‌شود!   مغول‌ها
«ما آن‌ها را عوض کرديم». صاحب سيبستان يادداشتی نوشته است در روز قبل، يا اصلاً همان روز انتخابات، که توصيفی درخشان و بی‌بديل است از وضع فعلی. نفاست اين يادداشت به اين است که دقت نظر دارد و با موشکافی تحليل درست می‌کند و خشونت و نفرت و تفرعن در آن نيست. دست مريزاد!   گفت‌وگوهای سيروس علی نژاد با داريوش آشوری
به نظر داريوش آشوری روشنفکری بعد از شهريور بيست تمام گناهان عدم پيشرفت را به گردن غرب می‌انداخت و صرفا نگاه ضد غرب و ضد امپرياليستی داشت در حالی که امروزه دوباره به سوی مدرنيته بزرگشت کرده و به نگاه کردن به خودش مشغول شده است.   فرايند شکل‌گيری هويت ملی
مطلبی از داريوش آشوری در بی‌بی‌سی فارسی.   يک فرهنگ عربی به انگليسی بی‌نظير
وقتی در قسمت جست‌وجوی اين سايت کلمه‌ای را به عربی وارد می‌کنيد، هم ترجمه‌ی انگليسی و هم فرانسه را خواهيد گرفت و هم مشتقات و ريشه‌های آن کلمه را. خيلی بی‌نظير است.   مؤذن زاده‌ و اذان روح الاروح - روزنامه‌ی اطلاعات بين‌الملل
  مؤذن زاده‌ی اردبيلی و اذان روح الاروح
گزارشی که نوشته‌ام در واقع پيش از وفات مؤذن زاده تهيه شده بود، اما عملاً درست بعد از وفات او منتشر شده است. زمانی که با پسرش گفت‌وگو می‌کردم، مؤذن زاده را تازه به خاطر عود بيماری به بيمارستان برده بودند. خدای‌اش بيامرزاد.   مؤذن زاده‌ی اردبيلی از دنيا رفت
رحيم مؤذن زاده‌ی اردبيلی، مؤذن تاريخی ايران، چشم از جهان فرو بست.   وب‌سايت ويليام پولک
  چرا باورهای پايان جهان دوام می‌آورند؟
مجله اکونوميست، مقاله‌ای جالب و مفصل نوشته‌ است درباره‌ی اين عقايد و باورهای رايجی که هر روز دين و آيين نويی را ترويج می‌کنند. صفحات آخر مقاله به سخنان رائليان پرداخته است با مدعاهای عجيب و غريب از موجوداتی فرازمينی که بنا به ادعای آن‌ها خالق جهان هستند.   بزرگ‌مردی که سيد و جلال بود
يادداشت شيرين بهنود را بخوانيد. به ياد ديداری افتادم که خودم در همان سال به آشتيانی داشتم. شرح‌ آن ديدار مختصر را می‌گذارم برای فرصتی ديگر. اما همين‌قدر بگويم که نازنين مردی بود متواضع، با صفا و پر مهر.   گزارش مراسم جايزه‌ی معماری آقاخان در دهلی نو
مجله‌ی بخارا گزارش مفصلی منتشر کرده است درباره‌ی اخيرترين دوره‌ی جايزه‌ی معماری آقاخان با يک‌دنيا اطلاعات مفصل و جالب درباره‌ی برندگان جايزه.   بررسى پرونده‌ی يك نزاع خانوادگى
بازخوانی ماجرای فرديد در سالی که گذشت.   گزارش سخنرانی پاريس دکتر سروش با تأخير فراوان
در وبلاگ حباب اين را ديدم. گفتم برای اين‌که سر نخ را از دست ندهم اين‌جا ثبت‌اش کنم   آثار نويسنده‌ی واحه در کارگاه
محمد طاهريان، طراحی زبردست است. خودتان ببينيد و قضاوت کنيد.   آزادی بی‌حصر و استثناء: يک مطلب درخشان از معروفی
بالاخره بعد از اين همه مدت معروفی سکوت را شکست و گفت آن‌چه بايد می‌گفت. سخنانی که به خاطر گفتن آن‌ها ملامت‌ها شنيديم و تهمت‌ها. خوشحالم که عباس با اين شهامت و جسارت بدون هيچ پروايی عقيده‌اش را بيان کرده است. تحليل‌اش عالی است.