با همين شمشير کوتاه مسخره هم ناچار بايد جنگيد
کوروش عليانی خيلی شيوا تمام چيزی را که من می‌خواستم بگويم گفته است. وقت تقسيم ارث نه بحث فلسفی می‌کنند، نه کسی قهر می‌کند و دعوا که حالا که سهم مرا می‌خواهيد چپو کنيد، اصلاً من رفتم خانه‌مان!!   آواز ايرانی دارد نوحه‌خوانی می‌شود
شهرام ناظری می‌گويد: «‌آواز در ايران هم اكنون متاسفانه به سمت نوحه خواني و حزن بيش از حد رفته است و روح حركت و حماسه در آن حذف شده است».   Human Rights
بمب گوگلی برای آزادی اکبر گنجی.   مؤذن زاده‌ی اردبيلی و اذان روح الاروح
گزارشی که نوشته‌ام در واقع پيش از وفات مؤذن زاده تهيه شده بود، اما عملاً درست بعد از وفات او منتشر شده است. زمانی که با پسرش گفت‌وگو می‌کردم، مؤذن زاده را تازه به خاطر عود بيماری به بيمارستان برده بودند. خدای‌اش بيامرزاد.   مؤذن زاده‌ی اردبيلی از دنيا رفت
رحيم مؤذن زاده‌ی اردبيلی، مؤذن تاريخی ايران، چشم از جهان فرو بست.   جنتی «حکم حکومتی» را تعريف کرد و پنبه‌ی همه را زد
اين يعنی مقابله و رويارويی صريح و بی‌پرده‌ی شورای نگهبان با رييس جمهور، جبهه‌ی مشارکت و معين. پيام دیگرش هم اين است:‌رهبر طرف ما، يعنی شورای نگهبان است. پس شما برويد کشک‌تان را بسابيد و گردو بازی‌تان را بکنيد!   شورای نگهبان است که به حکم خامنه‌ای تن داد نه معين
اين هم تلاش حسين درخشان برای رفع و رجوع کردن موضوع.   خلاف‌کاری جنتی و اصلاح و تذکر رهبر
الپر سعی می‌کند اين شبهه را رفع کند که نامه‌ی رهبر، مداخله‌ای فراقانونی نيست بلکه عين تذکر قانونی است.   دلالت به توسيع دايره‌ی نامزدها!
لحن نامه‌ی آقای حداد عادل را ببينيد. به آقای خامنه‌ای می‌گويد: «شورای نگهبان را نسبت به ...دلالت فرماييد»! قوم و خويش بودن هم بعضی وقت‌ها بد نيست!   نيروی انتظامی بد رفتاری می‌کند، دولت عذرخواهی!
مثل اين‌که اين قاعده در کشور ما هميشه بر عکس است. کار را یکی می‌کند، عذرخواهی‌اش را بايد کس ديگری انجام دهد. ماجرای ترافيک و شهردار تهران را که يادتان هست؟   انقلابيون فرهنگی
در اين عکس چند نفر را غير از دکتر سروش، معين، حبيبی، رضا داوری و ساير اعاظم فرهنگ به جا می‌آوريد؟!   در دفاع از انصاف و نه قاليباف
يکی از منصفانه‌ترين و درخشان‌ترين نوشته‌هايی که تا به حال درباره‌ی انتخابات خوانده‌ام. دست مريزاد به اين همه باريک‌بينی و عاقبت‌انديشی. کاش مردم ما در انتخابات به جای لج کردن با اين و آن اندکی همه به فکر خودشان و آينده‌شان باشند.   وصف حال کسانی که خيلی علاقه به کامنت‌های مزاحم دارند
ببينيد چند دقيقه حوصله می‌کنيد موی دماغ اين فايل شويد؟ خيلی‌ها که عادت کامنت گذاشتن پيدا کرده‌اند، دقيقاً وضع‌شان اين است! يعنی فقط می‌خواهند مخالفت کنند با صاحب وبلاگ و بس!   بهنود هم از اين کامنت‌ها عاصی شده است
اين تصور سطحی و قشری بعضی‌ها از آزادی و آزادی بيان مرض دامنگيری است. کار به جايی رسيده که فقط عباس معروفی نيست که پنجره‌اش را گل‌ می‌گيرد. بهنود هم از اين تهتک‌ها به نام آزادی و به کام توهين و افترا شاکی است. خیلی‌های ديگر ممکن است دچار اين بی‌رسمی‌ها و هرج و مرج‌های اينترنتی زير لوای آزادی شوند. بايد اين قدر در مذمت اين‌ها نوشت که ديگر جسارت اين را نداشته باشند در لباس فرهنگ از بی‌فرهنگی و تهتک دفاع کنند.   سارا:‌ عضو تازه‌ی ملکوت
ورود سارا خانم را به ملکوت تبريک می‌گويم و ملکوتيان را هم دعوت می‌کنم که حضورش را خوشامد بگويند. سارا قطعاً خود در وبلاگ‌اش که عجالتاً فقط به انگليسی می‌نويسد، از خود خواهد نوشت. اميدوارم در نوشتن پايدار و استوار باشد و دل قوی و صبور و مؤمن.   اين نظرها را به دقت يک‌بار ديگر بخوانيد
در اين مطلب موسيقی ايرانی و نقل قول‌هايی که از صادق طباطبايی کردم، با وجود توضيحات مکرر من گويا اصلاً عده‌ای دوست دارند از اصل قضيه تغافل کنند! عذر می‌خواهم که باز به اين‌ها لينک می‌دهم ولی نمونه‌ای است از بعضی انواع نظرها! بخوانيد و نوع استدلال‌ها و مخصوصاً لحن، ادبيات و زبان دوستان نازنين‌مان را دوباره مرور کنيد. خالصانه و صادقانه با يک نگاه بيرونی و به انصاف اين‌ها را بخوانيد. شايد نقدی و نظری برای من هم داشتيد.   دگرگونی‌های ساختاری حوزه‌ی عمومی - جان کين
اسماعيل يزدان‌پور مطلبی از جان کين را ترجمه کرده است و در وبلاگ‌اش آورده. کی بود می‌گفت جان کين را فقط داريوش می‌شناسد و بس؟   روز - روزنامه‌ی صبح تهران
با تشکر از محمد رضا جلايی‌پور - خيلی خوب است که روزنامه‌ها بيشتر دارند به سمت آن‌لاين شدن پيش می‌روند و روزنامه‌های الکترونيک دارند زياد می‌شوند. اين‌ها خصوصاً برای ما که اين‌جا به روزنامه‌ی کاغذی دسترسی نداريم خيلی خوب است.   آقای شاهروی، گلباجی خانم را بگيريد
عمه‌ی ابراهيم نبوی مسئول همه‌ی کارهای قوه‌ی قضاييه بوده است و ما نمی‌دانستيم! ولی کاری از دست شاهرودی بر می‌آيد؟ يا همه‌ی حرف‌های‌اش کشک است و برای آبرو خريدن موقتی؟ شايد درد تقوی و دينداری و ترس از خدا زده است به رگ خواب حضرات؟ يعنی ممکن است که ديندار شدن و پرهيزگار شدن ارباب قدرت ايران هميشه برای ما رؤيا نباشد؟   تهديدهای اتمی جدی است