من هم خيلی خوشحالم
سيد خوابگرد برگشته است. بالاخره. خودمانيم ها، قرار بود تغييرات ديگری هم رخ بدهد. تا ببينيم چه می‌شود.   خاطرات لاريجانی از فرديد
معلوم نيست بالاخره لاريجانی از فرديد تعريف کرده است يا ذم. قسمت آخرش که فرديد می‌گويد حرف‌های فلاطوری غلط بود خيلی جالب است.   درباره‌ی سقط جنين از آرش نراقی
مقاله‌ای ديگر از آرش نراقی. کاش نراقی به صورت وبلاگی و متنی مطلب بنويسد و اندکی گزيده‌تر و مختصرتر بنويسد.   درباره‌ی اقليت‌های جنسی
مقاله‌ی مفصل و عالمانه‌ی آرش نراقی را درباره‌ی همجنس‌گرايان بخوانيد. مطلب مفصلی است اما ارزش دقيق خواندن را دارد.   حق اهانت و حق بيان
اگر نخوانده‌ايد،‌ حتماً اين مطلب بی‌بی‌سی را بخوانيد. صاحب سيبستان عين متن را در سيبستانک آورده است. آدم اين متن‌ها را که می‌خواند متوجه می‌شود ما در خلاء حرف نمی‌زنيم و بر خلاف ادعای موافقان بی‌حد و حصر آزادی بيان (و به تعبيری مخالفان دين و اسلام بالاخص) غرب چندان هم که اين‌ها می‌گويند بی‌ در و پيکر نيست.   مصاحبه‌ی جواد طباطبايی با تلاش
پاره‌ای از سخنان طباطبايی جالب است. اما او کماکان همان ايراد هميشگی را دارد:‌هيچ کس را غير از خودش آدم حساب نمی‌کند. انگار گل اين آدم را سرشته‌اند به اين‌که بگويد من مخالفم، من قبول ندارم! بماند که وقت و بی‌وقت طعنه‌ای به سروش می‌زند. کاش حوصله کند و يک بار دقيق و مفصل بگويد از ديد او به چه علت سروش به ييراهه می‌رود و راه راست همانی است که خودش دارد می‌رود. سخنان او در باب تئوری‌ها سیاست در اسلام هم جالب و دقيق است. بهتر بود اين مرد به همان حوزه‌ی سواد و تخصص خودش می‌چسبيد و برای همه رأی نمی‌داد.   و اينک غرويان توبه می‌کند
حالا حضرت آقا می‌فرمايند حرف‌هايشان حرف شيطان بوده از چهره‌ی آيت‌الله مصباح خجالت می‌کشند!   محسن غرويان تقاضای فتوا برای زنان می‌کند
مجتهدين فتوايى براى مشكلات زنان امروز صادر كنند   آوازهای روزانه
صاحب سيبستان لينک اين صفحه را برای من فرستاد. نمی‌دانم خواننده‌ی اين آوازها کيست. صدا دلنشينی دارد. حتماً گوش بدهيد.   مکتوب مهاجرانی و کديور
خبر اين سايت را دو سه هفته پيش از منابعی معلوم‌الحال (!) داشتم و درنگ کردم تا رسماً اعلام شود. برای مهاجرانی و کديور هر دو پا به وادی روزمره‌ی نويسی وبلاگی نهاده‌اند. مشهود است که از تجربيات پيشين وبلاگ‌نويسان درس‌ها گرفته‌اند و فرصت عقده‌گشايی رهگذران را سلب کرده‌اند. تا ببينيم چه می‌نويسند!   خشونت رسانه‌ای
کوروش عليانی يادداشتی نوشته است در واکنش به بحثی درباره‌ی خشونت رسانه‌ای. او پيشترها هم اين بحث را دنبال می‌کرد و نکات درخور توجهی را طرح کرده است.   حمله‌ی احتمالی آمريکا به ايران
توجه به ابعاد سياسی و تئوريک،‌ نه نظامی و هل من مبارز طلبانه، حمله‌ی احتمالی آمريکا به ايران بسيار مهم است. شايد حمله‌ی آمريکا به ايران در صورت موفقيت‌آميز بودن دل بعضی‌ها را خنک کند،‌ اما هيچ ترديدی نيست که روند آزادی، دموکراسی و جامعه‌ی مدنی را در ايران معکوس خواهد کرد و سال‌ها به عقب پرتاب خواهيم شد. وقت آن است که ارباب قلم و انديشه، به زوايايی تئوريک ماجرا توجه دقيق‌تری بکنند و روشن‌گری لازم را هم برای ايرانيان و هم برای سياست‌مداران ايرانی و آمريکايی داشته باشند. جنگ به سود هيچ‌کس نيست، الا جهان‌خواران!   داستان خليفه و حسنک وزير وبلاگ‌نويس
بدون شرح   انتقاد شديد‌اللحن سعيد حجاريان از طرح رفراندوم
من هنوز نمی‌توانم منطق اين فراخوان رفراندوم را که سازگارا طراح آن است درک کنم. مشکل ما ساختاری است و راه برون‌رفت از آن اين نيست. اين کار هيچ چيزی به جز تبليغات و ابراز وجود نيست. مسأله بسيار جدی‌تر از اين‌هاست.   تناقض‌های جامعه‌ی چند فرهنگی در هلند
جالب است که قاتل پيم فورتن هلندی است اما کسی به او لقب تروريست نمی‌دهد و هيچ‌ کس هم به رتوريک غالب در مدعيات فورتن توجه نمی‌کند که چگونه با استفاده‌ از همان ادبيات و زبان مدنی، جامعه‌ی چند فرهنگی و دموکراتيک هلند، حضور مهاجران نفی و انکار می‌شود و سطح پايين مدارای اين سياسيون افراطی خود را نشان می‌دهد. تروريست، تروريست است، چه مسلمان باشد و چه مسيحی. قتل را هر کسی که مرتکب شود، مذموم است. اما در دنيای مغلوب رسانه‌های فعلی، تنها قتلی که مسلمين انجام می‌دهند بد و مذموم است و هر چه آن خسرو کند، شيرين کند!