مسلمان‌ها آزادی و دموکراسی را دوست دارند
نظر سنجی را بخوانيد. خودش گوياست.   تقدسِ تقدس‌شکنی!
بخش سوم نقد سعيد حنايی کاشانی بر نوشته‌های گنجی. يک بار ديگر هم گفته‌ام. به نظر من نقدِ سعيد بر گنجی بسيار هوشمندانه است. دو سه نقد ديگر از اين جنس نوشته شود، اين نوع سخنان گنجی را تبديل خواهند کرد به مشتی يادداشت غوغاگرانه و شلوغ که خالی از اصالت، ارزش و اعتبار علمی هستند.   شريعتی بعد از سی سال
«بدجوری به مرده‌ها حساسم. آن هم مرده‌ای که هيچ وقت برای پول در آوردن يا اسم در کردن چيزی ننوشته است. با اين همه، بيش از همه خريدار داشته و اسم در کرده است. البته، شايد من اين جوری فکر می‌کنم و او هم آدمی بوده مثل همه‌ی آدمها. که می‌داند. فرصت نيافت امتحان پس دهد!»   اکبر گنجی و ذبيح الله منصوری!
«اگر از صد مورد نقد گنجی ۹۹ مورد آن هم درست باشد -که نيست و اگر لازم باشد در مورد تک تک موارد خطا فاکت خواهيم آورد و بحث خواهيم کرد-، شيوه ی نقد او مطلقا منصفانه نيست و خواننده را به جای آگاه کردن به واکنش نشان دادن وا می دارد.»   سربازرس: خودم!
آن پاراگراف آخر واقعاً شاهکار است. کاش حسين درخشان تکانی بخورد!   عکاس يا شکنجه‌گر؟ پرسش اين است!
عکاس خبرگزاری فارس لحظه به لحظه حال وخيم نصرت کريمی را با عکس گزارش کرده است. من نمی‌دانم اين کار اخلاقاً درست است يا نه؟ انسانی است؟ اسلامی است؟ نمی‌دانم اصلاً. شما چه فکر می‌کنيد؟ درست است که در چنين لحظات بحرانی که ممکن است سوژه‌ی مربوطه (همان «صيد» مورد نظر) جان به جان آفرين تسليم کند، تو با خونسردی فقط از موضوع کارت عکس بگيری؟ آقای حسين سلمان‌زاده‌ی عزيز! خودتان چه فکر می‌کنيد؟!   حجاب و جنگ «نشانه‌ها»
يک نوشته‌ی درخشان و هوشمندانه از سعيد حنايی کاشانی.   تنها دلیل وجودی آن‌ها
«ساده ایم اگر انتظار داریم در انتخاب نوع پوشش آزادمان بگذارند»   هتاک خودی، هتاک غیرخودی
قابل توجه کسانی که تا از پليس انتقاد می‌شود، حساسيت‌های خداترسانه‌شان گل می‌کند. به نظر من جامعه‌ی ايرانی ما بيمار است، سخت بيمار است. «تا طبيب‌اش به سر آريم و دوايی بکنيم».   جواد اسديان را می‌شناختيد؟
طنز از این شگفت‌انگيزتر نخوانده بودم. اين يکی انگار از خواب اصحاب کهف بیدار شده است. اما می‌گويند از اين قبيل آدم‌ها کم نيستند. نمی‌دانم اسمِ اين آدم پرمدعا که تمام دنيا را به هيچ می‌گيرد و نه از سياست سر در می‌آورد، نه از دين، نه از تاريخ، نه از فرهنگ، چه بايد گذاشت؟ اين‌ها شاعر هستند؟ چه شعری شود! به سخنان مشعشع‌اش درباره‌ی دموکراسی و پيش‌شرط دموکراسی توجه کنيد. بايد به ايشان جايزه‌ی نوبل داد (جايزه‌ی نوبل در علوم سياسی هم داريم؟). کشفی کرده است شاهکار! اين «روشن است اما»های‌اش هم که ما را کشته است. از کجا روشن است، رفيق؟ با نور مهتابی؟!   چگونه تئوری صادر کنيم؟
يک يادداشت خيلی خواندنی از کلاغ سياه. مخصوصاً بعد از خواندن نظر عليرضای کامنت‌گذار در نيلگون (رجوع کنيد به لينک قبلی)، برای من یکی خيلی با معنا بود اين نوشته. آدم راحت می‌تواند برای توهم‌های‌اش تئوری بسازد. کمی بی‌دقتی و بی‌مبالاتی لازم دارد.   يک شاهکار بی‌نظير وبلاگستانی!
ذيل اين مطلب عبدی کلانتری را در نيلگون زمانه ببينيد. به گمان من مطلب عبدی خيلی خوب بود. من کمابيش با آن موافق‌ام. یکی دو نکته‌ی حاشيه‌ای را گوشزد کرده بودم که سخت باعث برآشفته شدن عده‌ای شده بود. مخصوصاً کامنت «عليرضا» (همان عليرضای مشهوری که بعضی از خوانندگان ملکوت خوب می‌شناسندش) بسيار جالب است. يک شاهکار بی‌نظير و نمونه‌ای تمام عيار از سوء تفاهم و توهم و خيال‌بافی در وبلاگستان فارسی. بی‌همتا بود واقعاً: چيزی در مايه‌های «خبرهای ويژه» کيهان شريعتمداری! بخوانيد و بخنديد (مقصودم کامنت عليرضاست، نه مطلب مفيد عبدی).   يعقوب يادعلی در زندان
یعقوب یادعلی، به دلیل داستان‌هایش در زندان است.   لاييک‌ها در فيلترخانه!
«مذهب را به وضوح در اکثر مطالب این چند پست می‌توان دید. مذهبی از جنس مذهب مولانا که چماقی در دست ندارد و شیرین و پر مخاطب است. مذهبی همراه با کلام زیبای قرآن و همراه با محبت، که بی شک خواستهٔ پیامبرِ رحمت است. پس تنها دلیل برای فیلتر کردن این وبلاگ رخنه لائیک‌ها و دین ستیزها در فیلترخانهٔ آقای صفار است. سردار شما هم؟!»   پوست خربزه‌ی سيا زير پای بوش
اين از جدی‌ترين و مهلک‌ترين ضربه‌هايی است که دولت بوش خورده است. راديو فردا هنوز اين را گزارش نکرده است. به نظر شما دليل خاصی دارد يا تأخیری تصادفی است؟!   بگومگوی نوروزی گل آقا با بلاگرها
ویژه‌نامه‌ی نوروز ۸۶ گل آقا. من هم يک روده‌درازی مفصل کرده‌ام. از همين حالا مانده‌ام چه عيدی‌ای به خوانندگان گل آقا بدهم که شرمنده نشوم!   درباره‌ی دترمينيسم
يک نوشته‌ی خيلی خوب از امين. از فلسفه‌ی ارسطو گرفته تا فيزيک، بولتزمان، هايزنبرگ و کسانی از اين دست، حرف‌ها زده است نيکو.   آشوری و تنبيه‌ سعيد حنايی کاشانی!
«ما با یک آقا معلّمِ میانمایه از یک دانشگاهِ جهانِ سومی طرف‌ ایم که از سرِ خودپسندیِ بی‌جا فراموش کرده است که کی‌ست و کجایی‌ست». سعيد حنايی کاشانی که اين همه به پر و پای زمين و زمان می‌پيچد و زبان و بيان بی‌ادبانه و درشت‌اش زبانزد خاص و عام است، بايد فکر اين روز را می‌کرد: بزرگ‌اش نخوانند اهلِ خرد / که نامِ بزرگان به زشتی برد!   اطلس کلان‌شهرِ تهران
يک کار ارزنده و خوب از شهرداری تهران. به اين جور کارها - حتی اگر ناقص باشد - می‌گويند کار پيشرو و حساب شده.   دردِ نيم‌فاصله!
برای آن‌ها که مشکل نيم‌فاصله دارند و از تری‌لی‌اوت هم خوش‌شان نمی‌آيد! اين صفحه هر راه حلی را که به ذهن‌تان برسد آورده است. هميشه لازم نیست تری‌لی‌اوت داشته باشيد. تری‌لی‌اوت در ويندوز ويستا کار نمی‌کند، در نتيجه بايد فکر تازه‌ای برای نيم‌فاصله در ویستا کرد. فعلاً تا زمانی که تری‌لی‌اوت برای ويستا آماده نشده، از راه‌حل‌های بسيار مؤثر اين صفحه استفاده کنيد.   وب‌سايت يک استاد دانشگاه يهودی ضد-صهيونيسم
  وب‌سايت تازه‌ی سفارت ايران در لندن
خدا را شکر که بالاخره از شر آن وب‌سايت مزخرف و پر درد سر قبلی خلاص شدند. باعث تعجب بود که اين همه سال هيچ کس به فکرش نرسيده بود دستی به سر و روی آن وب‌سایت بکشد. حسابی مايه‌ی آبروريزی بود.   اسلام آمريکايی لولو نيست
قابل توجه بعضی‌ها! مسلمان‌های آمريکايی از خودِ آمريکايی‌ها عمدتاً تحصيل‌کرده‌تر و مرفه‌ترند.   پرسش‌هايی جديد درباره‌ی ولايت حقيقی و حقوقی
محمد رضا ويژه پرسش‌های تازه‌ای را پيش کشيده است. در ذيل مطلب‌اش يکی دو نکته را گوشزد کردم. بقيه را هم در فرصت مناسب توضيح خواهم داد. مايه‌ی خرسندی عميق است که اين بحث به آرامی پیش می‌رود (علی‌الخصوص در اين زمانه‌ی پر های‌وهوی!).   زرنگی ايرانی
اصل مطلب نيکفر در زمانه.   درباره‌ی «زرنگی» حافظ: نقد صاحب فل سفه بر نيکفر
  درباره‌ی عبارت مجعول «نقد سازنده»
يک يادداشت خوب از مجتبی پورمحسن درباره‌ی نقد.   درباره‌ی صدام حسين کافر!
و صدام چه خونی از ملت ما به شيشه کرد. و هيچ کس هيچ نگفت. هيچ کس نگفت با ما چه کرد. عدالت تنها برای همان صد و اندی شيعه‌ی عراقی بود و بس. راستی آن‌ها که در جنگ عراق و ايران، در صف صدام می‌جنگيدند همه سنی بودند؟ چرا کسی شيعه‌های صف صدام را نمی‌شمارد؟   بررسی آناليتيک مطلب عبدی از عليرضا مازاريان
خوب است عبدی اين نکات را هم در پاسخ‌های آينده‌اش لحاظ کند.   عيب و هنرِ می!
آقای امين سالمی به نقدِ من بر همايون ظاهراً پاسخ گفته‌اند. اما هيچ اشاره‌ای به نکاتی که من پيش آورده بودم نرفته است. ايشان هر چيزی را جواب داده‌اند الا آنچه من بر آن خرده گرفتم. آقا!‌ من از بهر حسين در اضطرابم، تو از عباس می‌گويی جوابم؟!